sa yo ang inumin pati ang pulutan
November 18, 2007HAPPY BIRTHDAY B!!!
woooottt! 
grabe. tanda mo na. hahaha! unti-unti ka nang magkakawrinkles at magkakaroon ng puting buhok. dahil hindi forever ang kabataan at kagandahan.
but one thing's for sure, forever ang pagmamahal ko sayo.
hahaha! cheeezzyyy.
i love you and may all your wishes come true. HUG!
alcohol could inspire you to write a blog entry
November 17, 2007i just got home from akiko's and chi's birthday celebration. i kinda had some drinks so forgive what i expect to be the most typo-free (sarcastic) blog entry ever.
so yun.
it was kinda hard persuading my parents to allow me to leave the house. well, to tell you the truth it kinda pissed me off and almost made me consider not going at all. however, my superior nagtatampo-ang-anak-niyo-at-may-padabog-na-pagsara-ng-pinto acting paid off and yun, made my mom tell me to get dressed and spend the night out. i had ha 10 pm curfew by the way ( You'll know later what time i got home. )
and so i left the house at around 6 pm to go to my one and only girlfriend's house. i knida wanted to see her na rin and i wanted to get my pasalubong from her from hong kong. aw. ang sarap nung candy. and the keychain.. hmmm. i shall attach it to my bag na lang. kasi naman. you should've attached yung susi sa puso mo dun. hahaah. kidding. oh. shoot. i left it in the car pala. waahhh. i'll get it tomorrow. well anyway. yun. and yun. when i got there, i was so shy t oher mom. kasi naman, the protocol whenever i visit her is that i would send an sms to her mom to ask her if i could come over. well, yun, i prepared an excuse naman which is i just wanted to give madel her birthday gift na. i can;t give it on sunday coz we might not see each other on that day and that yun, even if i wanted to, i can't visit her. so yun. i went there. stayed a bit. and left. aww. i love you B. happy birthday. :*
and then, off to katipunan to pick up my friends, lex, sprix, and angelo. they were at the salon getting their hair fixed which was such a waste of money. wala lang. it looked the same to me. hahaha. we left david's salon at around 8 and went to valle verde 1.
it was so traffic that we got there mga 8:30 na. so siyempre, we ate agad. hahaha. gutom na ehh
i saw some old friends who i do not talk to right now. it felt awkward not even saying hi to them. i actually think i should've. pero yun. wala eh. nahiya ako. and yun, i have madel naman na. hehehe.
her party was kinda fun naman. not the typical formal debut where everyone really have to get dressed to impress. sabaw. her theme was glam-rock which was kinda cool by the way. not your typical debut theme. she had a band playing 60s songs which was cool din because i think she's into that kind of music.
the fun started when booze was already available. haha. i won't be as vivid on that part anymore.
fast forward.
went to chi's house to drink. AGAIN> hahaha. ang daming niyang drinks! when i got there, they haven't started drinkning. tapos nun. we all sat on the table na and had 1 round of a shot of tequila. hahaha. BUT THEN! tito jun called me na and told me na he'd leave me na coz he's sleepy. he's subtle way of saying, "UWI NA TAYO." so yun. no choice. had to leave.
pero. before i left. i stole 3 rounds of tequila shots. hahaha. so all in all, i had 4 shots at chi's house. hahaha. fun.
i'm at home now. blogging. well yun. i got here mga 1. like three hours late to my curfew. oh well. i expect to get chastisement tomorrow for my actions 
goodnight world.
nagiging atheist ba ako?
November 12, 2007naisip ko lang habang nag-aaral.
ano ang layunin nating mga tao dito sa lupa?
Ano ang mangyayari sa atin sa oras na mawalan na tayo ng hininga?
Tunay ba ang konsepto ng langit at impiyerno?
Sabi nino?
may nakapunta na ba roon at nakabalik?
kaligayahan
November 9, 2007natapos ko nang isulat ang aking papel para sa TD.
buti na lang hindi mo na ako hinintay. inabot ako ng isang oras eh. =))
Tungkol kasi yun sa pagbisita ko sa bahay ng aking mga estudyante. Ang TD kasi, parang NSTP ng college ganun. Nagtuturo ako ng mga bata sa isang pampublikong paaralan sa Marikina.
~~~~~~~~~~~~~ Dahil wala pa akong maisip idagdag, heto yung sinulat ko ~~~~~~~~~~~~
Hindi sapat ang mga natututunan ko sa mga libro dahil hindi lahat ay matututunan dito dahil, marahil, hindi sapat ang mga salita upang saktong makuha ang tunay na realidad na ganap sa lipunan.
Marangya ang aking pamumuhay kumpara sa ibang mamayang Pilipino: nakatira ako sa isang desenteng tahanan; nag-aaral sa isang eksklusibong paaralan; kumpleto sa mga kagamitan; hindi nahuhuli sa uso; sa madaling salita, nasa akin na ang lahat at dapat na maging masaya ako. [ ang kapal ko @_@ ]
Wala akong konkretong konsepto ng kahirapan. Ang salitang “mahirap” ay iniuugnay ko sa mga taong salat sa mga pangangailangan: pagkain, tahanan, edukasyon, at salapi. Ngunit, hanggang doon lamang iyon. Pawang mga salitang nabasa ko sa mga libro o narinig sa mga diskusyon sa paaralan.
Nagbago ang lahat noong ika-21 ng Oktubre bago pa man magtanghali. Noong araw na iyon, pumunta ako sa Nangka at isa-isang binisita ang mga tahanan ng aking mga estudyante.
Naranasan kong maglakad sa ilalim ng mainit at nakapapasong mga sikat ng araw haluan pa ng masangsang na amoy ng hangin at maalikabok na kapaligiran [ OA, ano ba ako? Artista? Sabi nang POGI lang ako. Hindi Artista. =)) joke time. ] . Nakarating ako ng mga bahay na wala man lang yatang ilaw, sapat na kapagamitan o kasangkapang pambahay, o yerong matibay na sandigan sa pagsapit ng ulan. [ TRUE! ]
Salat sila sa mga pangangailangan. Isang bagay na matagal ko nang alam ngunit sa panahong iyon lamang na sukdulang tumalab at tumagos sa aking damdamin [ Naks. Halata na bang may pagka-bolero ako? hahaha. Sana gumana 
]. Iba ang nakikita sa mga libro sa nakikita sa tunay na buhay dahil, dito, hindi lamang ito nakikita ngunit ito’y nararanasan; naranasan ko ang “kahirapang” sinasabi ng ilan.
Ang isa pang aking naranasan ay isang bagay na maaring kailan may hindi lubusang mailalarawan ng mga salitang nakaimprenta sa mga libro ay ang kaligayang nakita ko sa kanila.
Sila’y masasayang tao. Hindi ko alam kung tama ang nakita ko, ngunit, kahit ganoon ang kalagayan nila, masaya pa rin sila. Kapantay ng kanilang mga kakulangan ang kanilang kasiyahan. Sa kabila ng kanilang kahirapan, nagagawa pa rin nilang ngumiti at sadyang hindi ko mapigilang humanga.
Ang pagbisita sa kanilang mga tahanan ang nagpaningas ng aking hangaring pag-ibayuhin pa ang aking pagturo sa aking mga estudyante. Nais ko pang turuan ang aking mga estudyante hanggang sa “sabawin” na kaming lahat kakaaral ng mga leksyong sa tingin ko’y magagamit nila sa hinaharap, sa kanilang pag-abot sa kanilang mga bituin, sa kanilang mga pangarap. [ Bituing walang ningning. yung drama. labo. hahaha ]
Hindi ko ipinagkakailang mahirap ang magturo lalong-lalo na’t hindi ako bihasa sa pagtuturo ng mga leksyon. Subalit, handa akong subukang gawin ang lahat ng aking makakaya at sana’y maging kapantay ng aking “kahirapang” mararanasan sa pagtuturo ang kaligayahang matatamo kapag nakita ko silang natututo at masaya.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
okay. yun lang. nakakahiya naman. hahaha. pero. pinilit ko talagang maging sincere jan ah. 
) no joke.
siyempre aayusin ko pa yan. sa monday pa naman due eh, pero, marami akong plano sa weekend kaya better start lessening the load.
at iyon.
sa karanasan na iyan, naisip ko kung ano ba yung mga bagay na nagpapasaya sa akin. ano ba ang kaligayahan sa akin. kasi, iba-iba yata yan eh.
isa na siguro sa mga karaniwang nagpapasaya sa akin ay kapag nakukuha ko ang mga materyal na bagay na gusto ko. tipong, pag gusto ko ng bagong selepono, at makukuha ko iyon, syempre gamit ang datong ng aking erpats at ermats, masaya ako. bagong phone! bagong karapatang para mainggit ng mga tao.
isa na rin yung kapag, mataas yung grado ko. yung tipong, alam kong nagsikap ako at nakakuha ako ng mataas. satisfying at sobrang masaya. masaya rin kapag hindi ako nag-aral pero mataas pa rin ako. ganun.
pwede rin yung kapag kasama ko yung mga taong mahal ko sa buhay. siyempre, kasama na dun yung pamilya ko. sobrang masaya talaga ako sa tuwing magkakasama kami, tipong tuwing lumilibot kahit saan. kahit sa mall lang. o kaya sa probinsya. ganun. gusto ko lang talaga sila kasama. tapos siyempre, kasama si bebs sa mga taong mahal ko at siyempre, masaya rin ako pag kasama ko siya [aylabyu, bati na tayo]
pero, iba talaga yung saya kapag nakatutulong ka sa kapwa. as in yung tulnog na walang kapalit.
naranasan ko na yun eh. kasi. may mga kaklase akong kulang ata yung dila at hindi marunong magtagalog, kaya, sa tuwing may mga kailangan isulat na tagalog, tulad ng mga tula o mga essay, lumalapit sila para sa akin para magpatulong o magpagawa. minsan babayaran nila ako. 200 ganun. yung isa 500, pero sa physics naman yun. minsan kung mabait ako, hihingi na lang ako ng baon nila. hahaha. masaya rin namang kumita pero, parang hindi ganap yung pagtulong mo eh.
iba pag nakakatulong ng walang kapalit. sobrang saya. magaan sa pakiramdam. nakakapagod oo. pero, satisfying, fulfilling. nakatulnog ka na sa kapwa mo, nakascore ka pa sa "Good" scoreboard ni God sa heaven. hahaha! at tulad ng sabi ko sa isinulat ko, hindi sapat ang mga salita upang mailarawan ko ang nadarama ko ang kakaibang kaligayahan natatamo sa pagtulong. Beyond words mehn. hahaha
[okay. sabaw na ako. namiss ko atang magblog. ang haba nito. ]
receiving file
November 7, 2007i'll stop blogging when i get it.
ang sabaw ng araw na to dahil natalo kami sa palig. so yun. kaya bad trip talaga ynug mga tao sa 4B. kasi, since first year hanggang 3rd year parati kaming first dun. oh well. may tatlo naman kaming banner nun. PALIG BANNER COUNT:
BBOYS: 3 FIRST PLACE BANNERS
OTHER SECTIONS : 1 ._.
harharharhar
so yun. masaya na rin naman today. dahil, 5 months ago, nakaupo ako sa Cielo's at ayun. masaya. masaya ako dahil kahit sa dinamidami ng aming napagdaanan, okay pa rin naman kami. kahit hindi official! haahah. cool kami eh. ) masaya ako na nariyan ka pa rin kahit sobrang sabaw ko at kahit sobrang bugnutin ko at di pa rin naman kita ipagpapalit kahit pikon ka at chubby din. joke! )
mahal kita beb. :* akin ka lang. happy five months. <3 hindi na ako makahintay sa pagdating ng araw na magkasama na tayo ng matagal at parati tapos ikaw na maglalaba ng damit ko. joke lang! peace. :>
