aking mundo’y lunuring tuluyan

August 7, 2007

kulang tayo sa ulan. nakakaasaar na. bumabalik ako sa pagkagrade school, laging umaasang may bagyong darating para masuspend yung classes. nagdadasal bago matulog. nakikinig sa am radio. kasi naman, andaming ginagawa. di sapat yung dalawang araw na weekend. kailangan natin ng break paminsan-minsan. hanggang ngayon, wala pa talagang malakas na bagyo na dumarating, kulang yung powers nila para masuspend yung classes. tae. hindi tama yun. ito na siguro yung pinaka-abnormal na taon sa buong buhay ko bilang estudyante dahil august na, tae linggo ng wika na, wala pa ring nasususpend na klase. sorry kung hindi ko naiisip yung mga taong napeperwisyo ng magyo, haha, makasarili lang ata talaga ako. Joke! hahaha

 

Yun. Linggo ng wika na nga pala. hahaha, kanina, pistambayan, nandun yung buong klase at nagtulungan sa pagdecorate ng classroom sa theme na pasalubong, balikbayan boxes, imported goodies, ofw etc. hahaha. sabaw, sana manalo kami or baka nga manalo kami. sobrang- okay masama ako - pangit kasi ng gawa ng iba. ewan, parang gasgas na yung dating at walang kaeffort-effort. hahaha. basta, ako yung nag-staple nung mga card things sa tali. yun lang. at least may naitulong. hahaha

 

YAY. <3 two months na. i love you. <3 hahaha. mag-date na nga tayo soon! hahaha!

the blogger in me

August 6, 2007

is tinatamad.

 

sabaw! ) yun. uhm.. next time na ako ba-blog kasi hindi ko pa mafigure-out yung pag-pimp ng site and stuff. )  ang corny pa kasi ng dating eh. nakakatamad tuloy magsulat.

kasi di ba. yung mga sikat na manunulat, nakatingin sa bintana, o kaya nakaupo sa tabi ng dagat at pinagmamasadan ang paglubog ng araw tapos bigla na lang may susulpot na bentang idea sa kanilang mga kukote na magiging bestseller na tatagal ng sobrang tagal hanggang sa siguro, pati aliens mababasa yun. well, kailangan muna dumating ng aliens dito, which would probably happen in the near future, probably half a millennium from now,  when they have discovered earth and decides to coexist with humans. di ba.

parang ganun lang yung iniisip ko. ampangit pa kasi eh. next time na ako ba-blog ng seryoso or nang mas kwento format. you see, blogging is a way to get noticed by people and it's a way rin to keep track of what's been happening in my life. or something like that. )

hahaha. kung isa kang blogger na dalubhasa sa larangan ng ganitong mga bagay-bagay, turuan mo me. )